இமை

இமைகள் எனக்கு தேவை இல்லை
இமைப்பதால் ஒரு நொடி
உன்னை பார்ப்பது
தடைபடும் என்பதால்

புகழ்ச்சி

பரந்து விரிந்திருந்த உன் கவிதைப் புல்வெளிகளில்
ஆசை தீரப் படுத்திருந்தேன்
உன் எண்ண ஓட்டங்களின் வெள்ளப் பெருக்கில்
முழுதுமாய் நனைந்திருந்தேன்
உன் வார்த்தை விளையாட்டின் ஜாலங்கள் கண்டு
எனை மறந்து வியந்திருந்தேன்
அத்தனையும் படித்த உடன் புகழ்ந்து பேச
தமிழில் சொற்களை தேடி அலைந்து
மூர்ச்சை அடைந்தேன்

தீண்ட

அலை தீண்ட கரை நுரைத்தது
மழை தீண்ட நிலம் குளிர்ந்தது
வண்டு தீண்ட மலர் சிவந்தது
நிலவு தீண்ட விண்மீன்கள் துடித்தது
உன் விழி தீண்ட கவிதை உதித்தது

தவிப்பு

தூக்கம் இன்றி தவிக்கிறேன்
எனை தூங்க வைக்க அழைக்கிறேன்
தாலாட்டு கூட வேண்டாம்
தாயாக தலையில் தட்டிக் கொடுத்தாலே போதும்

தொலைபேசி

ஒவ்வொரு முறையும்
என் தொலை பேசியில்
யாராவது என்னை அழைக்கும் போது
அதில் ஒரு முறையாவது
உன் பெயர் வராதா என்று
ஏங்கியது என் மனது